IN POCHI PAROLLI... > "QUÌ FINISCE LA CANZONA...

Le 05/09/2009 à 11:13

...di li sumeri castrati !".

Bonghjornu.

Di quissa, a canzona, vi n'inviniti sicuramenti. Era, in i tempa biati di u Riacquistu, un "credu", quasgi un scrittu fundatori da spiicà un'andatura : u cantu purtaia l'identità, c'era oramai una rumpitura cù i "sirinati à turisti", è una critica, dura è diretta, era fatta à quiddi chì "runcaiani tutti l'istati par dui soldi in caffè".

Chì ni ferma oghji, d'issi pinsamenti è andaturi ? Senza fà vi una dissertazioni, un cuncistoriu filosofficu à nantu à issa tematica, vi dumandaraghju, simpliciamenti, d'avvinghja caffè, risturanti, camping... è d'apra un pocu i vosci arichji... È i sintareti tutti, i vosci "classichi" di u Sittanta o l'Uttanta : compañero, catena, i paisoli d'orezza, dui o trè canzoni inglesi, un pocu di francesu è... qualchì baiocca à u cantarinu in fin'di pranzu ( chì u più à spissu, u clienti manghja in u tempu ch'iddu canta l'artistu ! ).

Par essa unestu, mi tocca à dì ch'iddi sò cosi ch'anc'eiu aghju fattu : u soldu, s'idd'ùn hè arrubbatu in a bunetta di u disgraziatu, faci prò à tutti, ed hè vera ch'ugni travaddu a si mireta, a so paga... Ma unipochi di punta poni quantunqua disturbà, diranghjà, cuntrarià. Vali à dì chì :

- Sò à pena disturbatu - saraghju u solu ? - di veda fiuriscia principalmenti iss'attività sutt'à u soli di l'istati : l'inguernu, u so silenziu, a so cutrura, u so viotu, sarani un tarrenu sacru è cunsacratu à i Corsi soli ?

- Sò un pocu diranghjatu - ci ni sarà d'altri ? - di senta certi canzoni in certi circustanzi. O zitè, par piaceri, ùn canteti po' micca in issi situazioni iss'innu, un pocu sticchitu, chjamatu "I Sumeri Castrati", o a so versioni "funky", "Toumouloudounloucouchoun". ( Vi ghjurgu ch'e' l'aghju intesa fà da certi, iè ! )

- Sò piuttostu cuntrariatu - à tempu à qualchì preti ? - di veda com'idda si sparghji a pulifunia l'istati in i ghjesii. A sacra è a prufana. O lu bruttu mascacciu ch'e socu, mi diciareti... È parchì ùn si pudaria sparghja a noscia cultura pulifonica ?

Parchì, iss'ultimu puntu, mi pari ch'iddu posca ghjustificà tutti l'altri argumenti mei. Mi spiecu :

Di regula, ùn duvaria, nè pudaria, rimpruvarà à nimu di vincia si trè baiocchi cù u so talentu. Ùn hè una di i difinizioni di u travaddu, pudè prufittà, è vincia soldi, cù u so sapè fà ?

Ùn duvaria, nè pudaria mancu, rimpruvarà a pusizioni statinesca di l'animazioni : a sapeti com'è mè, i caffè è risturanti ùn poni viaghjà chè cù clienti, ed hè solu d'istati chì i clienti sò à bastanza numarosi da permetta à i cumircianti di pagà si un cantarinu o un picculu gruppu.

Ma in quantu à l'animazioni pulifonica, bilanciu radicali par contu meiu : 

Micca sunurisazioni ad appruntà, spazii sacri pruposti di rigalu à cantarini chì facini pagà à intruta : ùn ci hè quì nisciun risicu presu, à liveddu suldarinu, chì posca spiicà u cunfinamentu statinescu di st'usu.

Di quissu po', u cantu, ni pudariani ancu binifizià i Corsi, in a cutrura, è u viotu, è u silenziu di l'inguernu. È puri ùn issendu ci chè vinti parsoni à volta, i cantarini si pudariani goda u prezzu pagatu par vinti piazzi, senza perda soldu, zicca o baiocca...

Allora, parchì tandu issu silenziu ( quasgi ) tutali ?

Mi dispiaci à dì la ma, soca chì à certi, ùn ci hè chè u soldu chì li và (...è micca pocu, o ! ), sacru o prufanu ch'iddu sighi...

Alè, à vedaci ( o avvedaci ! )

 

Commentaire (0)

Aucun commentaire

Ajouter un commentaire
Vous

Votre message

Plus de smileys

Champ de sécurité

Veuillez recopier les caractères de l'image :

S'abonner au fil d'information RSS de ce blog